امیر حسین چهارشنبه 14 اسفند 1392 10:39 ب.ظ نظرات ()

از پیله عاشقیت برون آ


شمعت می شوم , پروانه ی من





از خیالم که میگذری


کلمات شعرهایم مست می شوند


درختان آواز می خوانند


قناری های عاشق دو به دو می رقصند


از خیالم که میگذری


هرچه نا ممکن است ممکن می شود





آنقدر آهسته خواهم رفت


تا صدای گامهایم ,خواب شاپرک های قلب مهربانت را آشفته نسازد


آنقدر آهسته میروم , که گویی از ابتدا نیامده ام تا


غصه رفتنم تورا نیازارد


میدانی  حتی اگر نباشم


بازهم مثل هوا کنارت جاری هستم


دوستت دارم...











xxxx